Home Slakken Info Historie van het eten van slakken


Vele huisgezinnen in Frankrijk en België hadden voor en ook nog wel na de 2e wereldoorlog een kleine slakkenkwekerij in de eigen tuin en er zijn nog mensen die zich herinneren dat hun vader of opa op deze wijze slakken kweekte. Ook was het tot voor kort gebruikelijk dat slakken in de zomermaanden in de vrije natuur werden geraapt en geconsumeerd. De opkomst van insecticiden en andere bestrijdingsmiddelen brachten hier echter voor zowel slak als mens een probleem. De giftige stoffen werden in de organen van de slakken opgeslagen en als deze er niet dood aan gingen dan werden ze bij consumptie aan de mens doorgegeven. Bevolkingsgroei en het gewijzigde gebruik van landbouwgronden zorgden vervolgens voor een nog verdere achteruitgang van de slak. Wettelijke bescherming werd nodig en het kweken van slakken voor consumptie vindt nu alleen nog in gecontroleerde omstandigheden plaats.
De laatste jaren is in bijvoorbeeld de Voerstreek te zien dat de achteruitgang van de Wijngaardslak op zijn retour is. Waren 15 jaar geleden nog maar enkele slakken op bepaalde afgelegen gebieden te zien, tegenwoordig komen ze bijna overal in de wegkanten voor.