Historie van het eten van slakken

Slakken vormden in het verleden een welkome aanvulling op het menu. Bij prehistorische opgravingen in Zwitserland zijn grote concentraties slakken met vuursporen gevonden. Later hebben Griekse wijze mannen (Aristoteles en anderen) de culinaire en geneeskrachtige kwaliteiten van slakken beschreven. Zij maakten ook melding van de import van slakken met huisjes uit Turkije.
In de tijd van de Romeinen zijn er in onze Belgische omgeving slakkenkwekerijen bekend en was het consumeren van slakken een normale zaak. De Romeinen hebben uit alle landen rond de Middellandse zee, Afrika, Zwitserland, Spanje en Frankrijk slakken weggehaald, verplaatst en verkocht. Zij hebben bijvoorbeeld voor de verspreiding van de Wijngaardslak gezorgd. Een slak die haar oorsprong in de Italiaanse Alpen heeft. Slakken waren dus een geliefd artikel in de Romeinse periode.
In de tijd van Napoleon hadden soldaten als eiwitrijke voeding slakken in hun ransel. Bij een temperatuur van 5 à 7 graden Celsius laat een slak in winterslaap zich immers makkelijk een half jaar of langer bewaren. Het is dus goed mogelijk een wintervoorraad slakken in kelders te bewaren net zoals een wintervoorraad aardappels of kool.

Vele huisgezinnen in Frankrijk en België hadden voor en ook nog wel na de 2e wereldoorlog een kleine slakkenkwekerij in de eigen tuin en er zijn nog mensen die zich herinneren dat hun vader of opa op deze wijze slakken kweekte. Ook was het tot voor kort gebruikelijk dat slakken in de zomermaanden in de vrije natuur werden geraapt en geconsumeerd. De opkomst van insecticiden en andere bestrijdingsmiddelen brachten hier echter voor zowel slak als mens een probleem. De giftige stoffen werden in de organen van de slakken opgeslagen en als deze er niet dood aan gingen dan werden ze bij consumptie aan de mens doorgegeven. Bevolkingsgroei en het gewijzigde gebruik van landbouwgronden zorgden vervolgens voor een nog verdere achteruitgang van de slak. Wettelijke bescherming werd nodig en het kweken van slakken voor consumptie vindt nu alleen nog in gecontroleerde omstandigheden plaats.
De laatste jaren is in bijvoorbeeld de Voerstreek te zien dat de achteruitgang van de Wijngaardslak op zijn retour is. Waren 15 jaar geleden nog maar enkele slakken op bepaalde afgelegen gebieden te zien, tegenwoordig komen ze bijna overal in de wegkanten voor.